نکته ی فرهنگی

دیروز در تمرینات نمایش " سفید آبی درد " اتفاق غیر منتظره ای افتاد و من مجاب شدم که این مطلب رو  بنویسم ..

مهم ترین عنصر برای تولید یک تئاتر آرامش هستش .. وقتی کارگردان و سپس گروه نمایش و بعد از اون تماشاگران به این آرامش نرسن ، کار فرهنگی صورت نگرفته .. در واقع این تنش از طرف کارگردان به گروه تمرین و اجرا و سپس به تماشاچیان و مردم منتقل می شه ..

وقتی یک مجموعه ی فرهنگی مثل فرهنگسرای بهمن یک صندلی رو بهانه می کنه ( به هر دلیلی ) و تمرینات یک گروه و گروه دوم رو متشنج می کنه اون مرکز دیگه مرکز فرهنگی نیست .. اون آدم قبل از همه چیز صندلی های سالم به ما تحویل نداده بود که بخواد به خاطر جدا شدن یک قسمت از یکی از صندلی ها به ما حمله کنه که باید درستش کنید و از اون بدتر اینکه اون مجموعه بخواد مستخدم خودش رو که برای نظافت می اد برای شکستن صندلی جریمه کنه .. در واقع ما باید شاکی باشیم که در حین یکی از تمرینات صندلی های معیوب بدن ما رو آزار می داد .. و از اون مهم تر اگر شهرداری قرار است برای کار فرهنگی مارو جریمه کنه و یا پولی بابت سالن بگیره ، بهتره از گرفتن عوارض و فروختن تراکم های سرسام آور دست برداره ..

من با اینکه جلسه اول رو می خواستم شروع کنم اما پشیمون شدم و سالن رو ترک کردم .. سالنی که حتی کولر سالم برای خنک شدن نداشت .. و مدارک اجرایی کار رو هم پس گرفتم .. و لازم دونستم این مطلب رو بنویسم که در جایی ثبت شده باشه که چرا دیگه کار فرهنگی در فرهنگسراها ارزش نداره .. فرهنگسراهایی که تقریبن تبدیل به کاروان سرا شده و همه کاری غیر از کار فرهنگی می کنن .. شهرداری اگر توان اینو نداره که بودجه فرهنگی رو درست خرج کنه می تونه از خود ما کمک بگیره و ما خودمون بهترین شیوه رو برای مدیریت اونجا اتخاذ می کنیم ..

/ 0 نظر / 35 بازدید