درد

 

درد

میهمان ناخوانده ی وجودم

سد محکم بی عبور

در انجماد سکوت  و تنهایی

درد امان نمی دهد

کم کم عادت می شود

در هجوم تاریکی

 

=-------

 

گاهی تمام دردسرها

ار درد سرهایبی سامان است

هراسی نیست بگویم که عشق

به علت ها تن می سپارد

که زندگی را به اثبات برساند

علت ها مانند پاندول ساعتند

می روند و باز می گردند

 

20/10/92

 

 

/ 0 نظر / 5 بازدید